Bir derginin içeriğini dört dilde tutarlı sunmak hem editöryal hem teknik bir tasarım sorunudur. (III. Kısım)
Giriş
Bu çalışma, içeriğin her parçasının — derginin adından bölüm başlıklarına, sayı bilgilerinden makale metinlerine kadar — ayrı bir dilde saklandığı ve sunulduğu bir modeli ele alır. Her içerik nesnesi bir birincil dil taşır; okuyucu seçtiği dilde çeviri bulamazsa sistem sessizce birincil dile döner. Böylece eksik çeviriler, boş bir sayfa yerine anlamlı içerik üretir ve okuyucu deneyimi hiçbir koşulda kopmaz.
Yöntem ve Tasarım
Platform, dil seçimini iki düzeyde ayırır: arayüz menüleri bir dilde, makale metni başka bir dilde olabilir. Bu ayrım, çok uluslu yazar ve okuyucu kitlesi olan dergiler için kritiktir; okuyucu arayüzü ana dilinde kullanırken makaleyi yazıldığı dilde okuyabilir. Elli'den fazla arayüz dili desteklenir ve içerik dilleri dergi düzeyinde yapılandırılır.
Tartışma
Çeviriler serbest metin yerine tipli tablolarda tutulduğundan; eksik çevirileri raporlamak, belirli bir dildeki tüm başlıkları listelemek veya bir dili topluca eklemek mümkün olur. Bu yapı, çeviri iş akışını öngörülebilir kılar ve derginin zamanla yeni diller eklemesini kolaylaştırır.
Arama altyapısı da çok dillidir: tam metin arama, makalelerin başlık, öz ve anahtar kelimelerini diller arası tarar. Bir okuyucu Türkçe ararken, İngilizce yazılmış ama Türkçe özü olan bir makaleyi de bulabilir.
Sonuç
Sonuç olarak çok dillilik, sonradan eklenen bir özellik değil, veri modelinin merkezindeki bir tasarım kararıdır. Bu yaklaşım, derginin uluslararası görünürlüğünü artırırken editöryal iş yükünü öngörülebilir tutar ve dergiyi tek bir dile mahkûm etmez.
Bu bölüm, CC Journal platformunun yukarıda anlatılan yaklaşımını somut bir dergi örneği üzerinde göstermektedir; amaç, akademik yayıncılığın karmaşık gereksinimlerini sade ve sürdürülebilir bir mimariyle karşılamaktır. Gelecek çalışmalar, bu modelin daha büyük ölçekli dergilerde ve farklı disiplinlerde nasıl davrandığını inceleyecektir.